شمیم یاس

شب قدر از شب‌های مقدس و متبرک اسلامی است. خداوند در قرآن مجید از آن به بزرگی یاد کرده و سوره‌ای نیز به نام «سوره قدر» نازل فرموده است. در تمام سال، شبی به خوبی و فضیلت شب قدر نمی‌رسد. این شب، شب نزول قرآن، شب فرود آمدن ملائکه و روح نیز نام گرفته است. عبادت در شب قدر برتر از عبادت هزار ماه است. در این شب، مقدرات یک سال انسان‌ها و روزی‌ها، عمرها و امور دیگر مشخص می‌شود. ملائکه در این شب بر زمین فرود می‌آیند، نزد امام زمان(عج) می‌روند و آنچه را برای بندگان مقدر شده بر ایشان عرضه می‌دارند. شب‌زنده‌داری و تلاوت قرآن و مناجات و عبادت در این شب، بسیار توصیه و تأکید شده است. عظمت و فضیلت این شب بر سایر شبها را از این امور می‌توان به دست آورد: ۱) آمرزش گناهان: پیامبر خدا(ص) در تفسیر سوره «قدر» فرمودند: «هر کس شب قدر را احیا بدارد و مؤمن باشد و به روز جزا اعتقاد داشته باشد، تمامی گناهانش آمرزیده میشود.» ۲) قلب رمضان: امام صادق(ع) فرمودند: «از کتاب خدا استفاده می‌شود که شماره ماههای سال نزد خداوند، دوازده ماه است و سرآمد ماهها ماه رمضان است و قلب ماه رمضان لیلة القدر است.» ۳) نزول قرآن: طبق روایات، مجموع قرآن در شب قدر دفعی و یکباره بر پیامبر (ص) نازل شده است. این نزول دفعی و یکباره قرآن است، اما نزول تدریجی قرآن طی 23 سال دوران نبوت پیامبر گرامی(ص) به صورت الفاظ نازل شده است. ۴) برتر از هزار ماه: نزول همه‌ی ملائکه و روح در شب قدر بر زمین و سلام دادن بر بندگان خدا نشانه شرافت آن بر هزار ماه است. امام باقر(ع) فرمودند: «عمل صالح در شب قدر از قبیل نماز، زکات و کارهای نیک دیگر بهتر است از عمل در هزار ماهی که در آن شب قدر نباشد.» فرصت شب قدر را غنیمت بدانیم شب قدر فرصتی است زرین و طلایی برای شستشوی آینه دل. این شب بهترین فرصت است تا خوبی‌ها را جایگزین بدیها، صلح و صفا را جایگزین اختلاف و تفرقه، احسان و نیکی را جایگزین ظلم و ستم، احسان به والدین را جایگزین عاق والدین و صله رحم را جایگزین قطع رحم نماییم. نیکو و شایسته است با صدقات قدمی در جهت آبادانی خانه آخرت برداریم و با اعمال نیک و خیر، ثواب دو چندان ببریم. در شب قدر که شب‌زنده‌داری می‌کنیم، خداوند نام ما را در گروه نیک‌بختان ثبت می‌کند و آتش جهنم را بر ما حرام می‌سازد. آیا توفیقی بالاتر از این هست که آتش جهنم بر ما حرام شود و به خدا نزدیک‌تر شویم؟ دعاهای شبهای رمضان مجموعه‌ای است روشنی‌بخش که با تکرار تلاوت آنها، آموزش‌های آن‌ها به صورت هدف‌هایی برای ما در می‌آیند. پس هنگام خواندن این ادعیه شایسته و بهتر است مفهوم آنها را نیز همواره مدنظر داشته باشیم و با تلاش و کوشش به سوی این هدف‌های مطرح‌شده در دعاها گام برداریم.

شعر ماه رمضان, شعر درباره ماه رمضان

آنکه از فرط گنه ناله کند زار کجاست؟

آنکه زاغیار برد شکوه بر یار کجاست

باز ماه رمضان آمد و بر بام فلک

می زند بانگ منادی که گنه کار کجاست

سفره رنگین و خدا چشم به راه من و توست

تاکه معلوم شود طالب دیدار کجاست

بار عام است خدا را به ضیافت بشتاب

تا نگوئی که در رحمت دادار کجاست

مرغ شب نیمه شب دیده به ره می گوید

سوز دل ساز بود دیده بیدار کجاست

ماه رحمت بود ای ابر خطاپوش ببار

تا نگویند که آن وعده ایثار کجاست

حق به کان کرمش طرفه متاعی دارد

در و دیوار زند داد خریدار کجاست

آن خدائی که رحیم است و کریم است و غفور

گوید ای سوته دلان عاشق دلدار کجاست

من ژولیده به آوای جلی می گویم

آنکه با توبه ستاند سپر نار کجاست

ژولیده نیشابوری

چگونه در ماه رمضان کمتر گرسنه و تشنه شویم؟

یک متخصص تغذیه آمادگی تغذیه‌ای برای استقبال از ماه مبارک رمضان را عامل موثری در کاهش مشکلات روزه‌داری در این ماه عنوان کرد.

دکتر یحیی پاسدار در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: برخلاف عقیده‌ برخی افراد که در روزهای مانده به ماه مبارک رمضان حجم غذایی خود را با هدف افزایش ذخیره بدن جهت روزه‌داری افزایش می‌دهند، این کار موجب افزایش مشکلات شده و روزه‌داری را برای افراد سخت‌تر خواهد کرد.

وی تصریح کرد: بهترین اقدام جهت کاهش فشار گرسنگی و تشنگی در روزهای ماه مبارک رمضان این است که از یک هفته تا ۱۰ روز قبل از شروع ماه مبارک، حجم غذای مصرفی به تدریج کاهش داده شود.

پاسدار اظهار کرد: این کار موجب شده سطح متابولسیم و سوخت و ساز بدن کاهش داده شود و بدن به شرایط کم غذایی در زمان روزه‌داری عادت کند.

این متخصص تغذیه اظهار کرد: در این زمینه مصرف تمام گروه‌های غذایی متناسب با هم باید کاهش داده شود و در این بین کاهش مصرف مواد نشاسته‌ای اهمیت بسیاری دارد، زیرا موجب خواهد شد بدن در روزهای مانده به ماه مبارک رمضان به برداشت قند از منابع دیگر بدن عادت کند.

پاسدار افزود: در کنار انجام این کار، تمام عادات غذایی مانند مصرف میان وعده‌ها و نیز مصرف بیش از حد چای و سایر نوشیدنی‌ها مانند قهوه و نیز مصرف موادی مانند شکلات و شیرنی باید کنار گذاشته شود.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه خاطرنشان کرد: این کار موجب خواهد شد تا سطح این مواد در خون کاهش پیدا کرده و وابستگی به آنها به ویژه در زمینه قهوه و شکلات کاهش یابد.

وی افزود: عدم انجام این کارها و ادامه عادات غذایی تا شروع ماه رمضان موجب خواهد شد تا در روزهای ابتدای روزه‌داری افراد دچار علائمی مانند سردرد و سرگیجه شده و تحمل روزه‌داری برای آنها دشوار شود.

و من چه بگویم. بگویم دلم گرفته. یا بگویم رو سیاهم. یا بگویم منتظرم. یا بگویم هنوز دلم را آب و جارو نکرده ­ام. چگونه بگویم. به خود بگویم یا به دیگران. آیا گوش دلم به این حرفها توجه می­کند. کسی که عمری زندگی می­کند فقط برای زندگی کردن.نه خود را می­شناسد و نه زندگی را.همیشه گمان می­کند که دارد زندگی میکند. اما کدام زندگی؟

آقاجان تو امام زمان من هستی. یعنی اکنون تو امام من هستی. من زمان امامان دیگر را درک نکردم. هرچند از فیض وجودشان بهره ­مند می­شوم. اما همیشه این رسم بوده که باید پیروی امام زنده را نمود. و من چه بد پیروی هستم. اما به هر حال به پای شما نوشته می­شوم. مثل میلیاردها آدمی که در این هزار و چهارصد سال به پای شما نوشته شده­ اند. اما جزو یارانت نشدم. چه کنم که خیلی بدم؟ چه کنم که به یاری امام زمانم نمی­شتابم؟ چه سرد و بی­حوصله از کنار مسایل مربوط به شما می­گذرم.

ای کاش… . لااقل گم می­شدم. ناپیدا می­شدم. از خودم خجالت می­کشم. امام من هزار و چهارصد سال منتظر است و من یک روز منتظر نشدم. ای آقا و مولای من چقدر از شما دورم و چقدر جاهلانه این دوری را فراموش می­کنم. چقدر من کوته نظر هستم. امام من بزرگی است که مثل او در دنیا نیست. و من منتظرش نباشم. چقدر من کم ثمر هستم. چقدر نادان هستم که نمی­خواهم همسایه ­ات باشم.

واقعا چقدر آرزوی دیدار شما را دل دارم؟ چقدر؟ این همه شعر گفته شده. این همه نثر نوشته شده. می­گویند محبوب من دوری تو و ندیدنت برایمان سخت است.اما آیا من لیاقت تکرار این کلمات را دارم؟ کسی که واقعا در قلبش مشتاق و محتاج دیدارت نباشد را چه کاری با این کلمات و عبارات است؟ آیا من دلتنگ تو شده ­ام؟ پس بی­قراری ­ام کو؟ پس فرمانبرداری­ ام کو؟

مولای من باید اقرار کنم همانگونه که خود و زندگی را نمی­شناسم، شما را هم نمی­شناسم. این اقرار برای من بسیار تلخ است. اما حقیقت است. کسی که خود را شناخت خدایش را می­شناسد. کسی که خود را شناخت جهانش را هم می­شناسد. اما کسی که خود را نشناخت امامش را نیز نمی­شناسد. ای امامم! کمکم کن تا خود را بشناسم تا شما را بشناسم. چون بدون کمک شما….

منبع:تلخیص از iran-forum.ir

                مژده دلا که شام غم سحر شد             مژده امام عسکری پدر شد

           مژده دلا که ماه بطحا رسید                    مژده دلا یوسف زهرا رسید

            مژده دلا جان جهان امده                  مهدی صاحب الزمان امده

بگو به خلق ایه نور امده           منتظران وقت ظهور امده

 آقاجان تو امام زمان من هستی. یعنی اکنون تو امام من هستی. من زمان امامان دیگر را درک نکردم. هرچند از فیض وجودشان بهره ­مند می­شوم. اما همیشه این رسم بوده که باید پیروی امام زنده را نمود. و من چه بد پیروی هستم. اما به هر حال به پای شما نوشته می­شوم. مثل میلیاردها آدمی که در این هزار و چهارصد سال به پای شما نوشته شده­ اند. اما جزو یارانت نشدم. چه کنم که خیلی بدم؟ چه کنم که به یاری امام زمانم نمی­شتابم؟ چه سرد و بی­حوصله از کنار مسایل مربوط به شما می­گذرم.

ای کاش… . لااقل گم می­شدم. ناپیدا می­شدم. از خودم خجالت می­کشم. امام من هزار و چهارصد سال منتظر است و من یک روز منتظر نشدم. ای آقا و مولای من چقدر از شما دورم و چقدر جاهلانه این دوری را فراموش می­کنم. چقدر من کوته نظر هستم. امام من بزرگی است که مثل او در دنیا نیست. و من منتظرش نباشم. چقدر من کم ثمر هستم. چقدر نادان هستم که نمی­خواهم همسایه ­ات باشم.

واقعا چقدر آرزوی دیدار شما را دل دارم؟ چقدر؟ این همه شعر گفته شده. این همه نثر نوشته شده. می­گویند محبوب من دوری تو و ندیدنت برایمان سخت است.اما آیا من لیاقت تکرار این کلمات را دارم؟ کسی که واقعا در قلبش مشتاق و محتاج دیدارت نباشد را چه کاری با این کلمات و عبارات است؟ آیا من دلتنگ تو شده ­ام؟ پس بی­قراری ­ام کو؟ پس فرمانبرداری­ ام کو؟

مولای من باید اقرار کنم همانگونه که خود و زندگی را نمی­شناسم، شما را هم نمی­شناسم. این اقرار برای من بسیار تلخ است. اما حقیقت است. کسی که خود را شناخت خدایش را می­شناسد. کسی که خود را شناخت جهانش را هم می­شناسد. اما کسی که خود را نشناخت امامش را نیز نمی­شناسد. ای امامم! کمکم کن تا خود را بشناسم تا شما را بشناسم. چون بدون کمک شما….

منبع:تلخیص از iran-forum.ir

با اشاره به اقداماتی که عربستان در یمن دارد مشابه همان اقداماتی است که صهیونیست‌ها در غزه انجام دادند، به طور یقین وقتی صحبت از جنگ و تخاصم پیش می‌آید دو طرف از تکنیک های متفاوتی استفاده می‌کنند که ممکن است این شبیه سازی در بسیاری از جنگ‌ها وجود داشته باشد، مانند جنگ عراق علیه ایران و در حال حاضر می‌توان از جنگ عربستان در یمن نیز نام برد.جنگ عربستان در یمن جنگ علیه یک طایفه نیست تهاجم علیه یک ملت است
آنچه که امروز از تهاجم عربستان به یمن می‌توان دید تلاش برای ضربه زدن ریاض به گروه انصارالله نیست بلکه تجاوزی گسترده است که تمامی یمن را مورد هدف قرار داده است عربستان سعودی با تمام قدرت می جنگد. این نبرد و قدرت نمایی عربستان واکنش های متعدد جهانی را همراه شده است. سوال های اساسی که مطرح می شود عربستان به عنوان مهد اسلام با جنگ در یمن در پی چیست؟ آینده مناسبات سعودی با کشورهای اسلامی با ادامه این جنگ چه خواهد شد؟ آیا این جنگ منافع بزرگ اقتصادی را به دامن عربستان سعودی می اندازد؟
جنگ شومی که امروز در یمن شعله می کشد و تاروپود یک کشور اسلامی را تباه می کند نه تنها برای مردم مظلوم یمن بلکه برای جهان اسلام تکان دهنده است. افغانستان هم به عنوان یک کشور معروض به بحران که هنوز سرانجام بحران آن معلوم نیست، درد و رنج مردم مظلوم یمن را بیشتر از همه ملل اسلامی می تواند درک کند.
در نتیجه این رقابت نامشروع ملت مسلمان یمن است که متضرر می شود و هستی خود را بر باد می دهد. عربستان احساس می کند که ایران قصد دارد خود را به مرزهای عربستان برساند و اقلیتی از شیعه هم در داخل عربستان وجود دارد که خواه ناخواه از حوادثی که در یمن می گذرد متاثر شده اند و عربستان از این احساس خطر می کند.
در این جنگ حمایت های آمریکا از عربستان سعودی نمی تواند نادیده گرفته شود. آمریکا و دولت های اروپایی نمی توانند خود مستقیماً در جنگ یمن دست داشته باشند بنابراین از عربستان در این موضوع پشتیبانی می کنند.